Aventura

Kafeja e Operës ishte e mbushur me njerëz. Me sa duket njerëzit po pinin kafen e mëngjesit. Duke dredhur midis tavolinave, vura re një djalë që po më shihte me një buzëqeshje ndjellëse dhe u bëra kureshtar. Kur u afruam dhe po vazhdonim të shihnim njëri tjetrin, unë mora guximin ta përshëndes. Ai ndaloi sikurse edhe unë dhe i dhamë dorën njëri tjetrit.
-Mos njihemi gjë? e pyeta.
-Po,- më tha,- jemi takuar në autobus.
-Mos je ti i Universitetit Evropian?
-Po, unë jam-
Unë të kam marrë disa herë në telefon, por më del dikush që më thotë se nuk ka Ini këtu.
-Do të kesh gabuar numrin,- më thotë.
- Ke kohë të pimë një kafe?
- Me kënaqësi... dhe u ulëm në një nga tryezat.
-Ke një cigare, se mu ça hunda...
Aty po kalonte një djalë me një kuti me paketa. E thirra dhe desha të marrë një paketë popullore, por ai zgjati dorën dhe mori një Malboro të shtrenjtë. Ndërsa pinim kafen e pyes.
-Ke qejf?
-Po. Ka kohë që nuk kam bërë gjë dhe ma ka nërmuar keq fort.
-Ke vend?
-Po. Kam çelësin e shtëpisë së vëllait që është në Greqi dhe ne kujdesemi për të...
Raste të tilla ka tani plot kështu që për disa është privilegj që të ketë një vend të tillë.
-E shfrytëzon mjaft?
-Sa herë që më bije rasti.
-Po nuk ka njeri tjetër që të bëhet pjesëtarë.
-Është vëllai , por ai është me shokë në një klub dhe nuk vjen këtu.
I pagova kafet dhe u nisëm. Nuk ndjehesha i qetë. Çdo gjë më ngjallte dyshime. Po se si më dukej që gjërat u rregulluan kaq shpejt. Tek farmacia ndaluam dhe i dhashë para për të blerë prezervativa. Pastaj ecëm duke u zhytur më shumë midis dyshimeve. Kur i bije zilja e celularit dhe dikush i flet, por ai thotë se do ta merrte më vonë.
R desha të flas e të them se po tërhiqesha, ai më thotë se arritëm.
U futëm në një shtëpi përdhese, me një oborr me kalldrëm që dukej si i braktisur. Dhoma ishte e thjeshte, me disa divane të vjetër.
E pyeta perse nuk e jepnin shtëpinë me qira dhe ai më tha se më parë duhej të mobilohej pak.
-Fillojmë? E pyes. Si ke qejf? Do të ta fus?
-Mirë. Në fillim po ta marrë pak në gojë e pastaj më qij. Sa të madh e ke?
Unë ia tregova dhe ai mbeti kënaqur. Pasi u zhveshëm ai u ul mbi gjunjë e filloj të më puthte tek sisët dhe pastaj të ulej më poshtë deri sa erdhi tek koka e karit të cilën filloi ta lëpinte e ta thithte mirë.
Kisha dëshirë që të mbaroja punë sa më shpejt dhe të largohesha që aty, prandaj i thash që të shtrihej se kisha dëshirë që t’ia fusja. Ai u shtri dhe hapi këmbët. U ula dhe fillova ti fërkoja bythët. Ai u ngrit pak mbi gjunjë dhe më la vend që t’i përpunoja pak vrimën me gisht. Gishti futej kollaj gjë që tregonte se vrima ishte e mësuar. Pa e zgjatur afrova kokën dhe e shtyva lehtë. Koka u zhduk brenda vrimës. Ai dha një shenjë kënaqësie. Futu, futu më thellë,-më tha dhe unë u shtyva. Një ndjejë kënaqësie më pushtojë. Kishte me të vërtetë një vrimë shumë të këndshme, përpunimi i së cilës më mbushte me pupurriqe. Oh! Ofshana dhe u shtyva deri në fund. Ai ktheu kokën e më tha t’i fusja gjuhën në gojë. Për këtë ndërrova pozicion duke e mbështetur tek unë dhe koka t’i vinte përkrah times. Isha vërtet në kulm të kënaqësisë, kur dera hapet me vrull dhe shoh të hyjë një djalë rreth të tridhjetave, i parruar dhe me pamje të çrregullt. Ne u ndamë menjëherë. Ai erdhi me vrull dhe më goditi papritmas me grusht në syrin e majtë. Nga goditja më dolën shkëndija dhe sa nuk rashë përtokë.
-Më paske qirë vllain?-më thotë.
“Vëllai” po qëndronte aty dhe ndonjëherë i thonte të më linte...
Shtriu më urdhëroi. Nuk jam njeri i grushteve dhe i zierjeve dhe desha s’desha iu binda.
U shtriva, ndërkohë që ai po nxirrte nga pantallonat karin e tij. I hodha një vështrim dhe u frikësova se kishte një kar me të vërtet të madh. Ai u ul mbi mua, i hodhi pak pështymë dhe filloi të shtyhej që ta fuste me forcë. Një dhimbje ferri më pushtoi. Po shtrëngoja dhëmbët që të mos thërrisja.
-Hë a po të pëlqen ky i imi? Dhe filloi të më pallojë. Dhimbja e madhe nuk më lejonte të shijoja asgjë. Isha i përdhunuar nga një përlindësh. Se i thoja që ta bënte më ngadalë, se nuk duroja dot, por ai ishte i papërmbajtshëm. I pushtuar nga ekstaza e tij ai vazhdoi ta fuste me sa fuqi kishte. E ndjeva se po i vinte dhe shpresova se do ta derdhte jashtë vrimës, por ai u rras edhe më keq.
Kur mbaroi qëndroj edhe pak kohë mbi mua, pastaj e nxori dhe u ngit.
-Hë të pëlqeu?
Unë po shikoja me urrejtje, ndërsa po ngrihesha.
-Prit!- më tha. Pastaj iu drejtua “vëllait” : Qije dhe ti. Ai pa bërë fjalë u shtri mbi mua dhe e futi. Vrima e hapur nuk e ndjeu. Kari i tij lëvizte si në boshllëk, i rrethuar nga djegësira e përgjithshme që kishte pushtuar vrimën. “Vëllai” mori pantallonat e mija dhe nga xhepi i mbrapsëm nxori kuletën, e kontrollojë dhe mori 20 mijë lekët që kisha me vete.
-More mut, kur shkon të qish nuk e di se duhet të paguash. Pse me kaq para do që të bësh qejf? E hodhi kuletën dhe iku. Pasi mbarojë punë, u ngritëm. Me pakon e shamive të hundës, fillova të fshihesha, duke e mbështetur lehtë dorën mbi vrime. Letra doli me shenja gjaku, por për fat të mirë jo me hemorragji. Pasi u pash në pasqyrë, vura re se syri po fillonte të nxihej. Aty ishte një gazetë të cilën e bëra shuk dhe e laga. Ashtu të zbutur e vura në sy, se më kishin thënë se ishte ilaçi më i mirë kundër hematomave.
Kur po dilja as doja të shikoja nga personi që mbahej për student por ishte thjeshtë një mashtrues ordiner. Ai u përpoq të zbuste situatën duke justifikuar se “vëllai” ishte i papunë e kështu ndonjëherë i hipte inati dhe sillej si nuk duhej të sillej. Fale dhe mos u zemëro me të. Fundja ai ka një kar që të kënaq e kështu herë tjetër mund të merremi vesh...
-Të merremi vesh e për çfarë. Sa para duhet të paguaj. Po ti pse nuk më the se sa doje për tu qirë. Domethënë ti i gjetkërke klientët “vëllait” dhe “ai merret vesh” si sot.
-Por nuk u bë ndonjë hata e madhe. Fundja ti diçka do të paguaje për të bërë seks.
E pash gjithë inat. Këtë duhet të ma kishe thënë në fillim dhe unë vendosja në se doja ose jo. Kjo tjetra është mashtrim.
-Uroj që të mos më dalësh më përpara. Dhe u ktheva dhe ika , pa kthyer kokën mbrapa, duke dëshiruar ta harroja sa më parë kete Aventure